بارداریسلامتمادر و فرزند

مایعات آمنیوتیک چیست؟

مایعات آمنیوتیک چیست؟ مایع آمنیوتیک از چندین نمک ، یون ، پروتئین و آنزیم تشکیل شده است که به رشد جنین کمک می کنند. این به عنوان یک مانع فیزیکی در برابر ضربه عمل می کند و محیطی مناسب  را فراهم می کند. سطح مایعات به طور منطقی توسط سیستم های مادر و جنین حفظ می شود. در موارد نادر ، ممکن است مایعات زیاد یا خیلی کم باشد. این شرایط باید تحت نظارت پزشکی مدیریت شوند.

مایعات آمنیوتیک چیست؟

یک کودک کوچک که در رحم مایع شناور است – و در این تصویر مسحور کننده برجسته است ، مایع آمنیوتیک است! مایع آمنیوتیک چه نقشی در بارداری شما دارد؟ آیا روی رشد کودک تأثیر دارد؟ ما در اینجا به این سوالات و موارد دیگر پاسخ خواهیم داد.

مایع آمنیوتیک به رنگ زرد روشن ماده پیچیده ای است که جنین در حال رشد را در دوران بارداری احاطه کرده است. مایع آمنیوتیک و جنین در حال رشد هر دو در یک کیسه آمنیوتیک موجود است. این کیسه منطقه امن کودک است و فضای کافی را برای کودک فراهم می کند تا بتواند شنا کند.

ترکیب مایعات آمنیوتیک

مایع آمنیوتیک اساساً مخلوطی از بسیاری چیزها است – یونها ، ترکیبات بیولوژیکی ، دفع جنین و نمک ها. مایع آمنیوتیک به طور معجزه آسایی توسط جنین بلعیده و استشمام می شود و سپس از طریق سیستم های هضم و ادراری دفع می شود. ترکیب مایعات آمنیوتیک با پیشرفت بارداری تغییر می کند.

این ماده حاوی هورمونهایی است که تمایز سلولی ، رشد جنینی ، بازسازی بافت و تنظیم سیستم ایمنی بدن را تحریک می کنند. با پیشرفت بارداری ، جفت نقش اصلی غذایی را بر عهده می گیرد و مایع آمنیوتیک با پروتئین های اضافی این ماده را تکمیل می کند.

مایعات آمنیوتیک: در هفته ها تغییر می کند

8 هفته اول

مایع آمنیوتیک تقریباً به محض کاشت جنین در دیواره رحم شروع به تشکیل می کند. تقریباً در 8 هفته اول بارداری ، حجم مایع آمنیوتیک سریعتر از اندازه جنین افزایش می یابد. آب موجود در مایع آمنیوتیک در ابتدا از خون مادر از طریق غشا جنین به جنین منتقل می شود. با تکامل جفت و اندام های جنینی ، آب و املاح از خون مادر از طریق جفت به جنین و سپس مایع آمنیوتیک جریان می یابد. در اینجا نکته ای برای تعجب وجود دارد – پوست جنین هنوز یک لایه ضخیم خارجی از پوست پر از پروتئین کراتین ایجاد نکرده است (یا به عبارت ساده ضد آب نمی شود). بنابراین ، مایع از هر دو طریق از طریق پوست عبور می کند. به همین دلیل است که ترکیب خون جنین و مایع آمنیوتیک مشابه است. کراتینه سازی پوست فقط در حدود هفته های 19-25 بارداری انجام می شود.

هفته 8 به بعد

جنین بلافاصله پس از 8-10 هفته بارداری شروع به بلع مایع آمنیوتیک می کند. مقدار بلعیده شده آنقدر زیاد نیست که بتواند در حجم مایع آمنیوتیک در آن مرحله تفاوتی ایجاد کند. با پیشرفت بارداری ، مایع آمنیوتیک از حدود هفته 20 عمدتا متشکل از ادرار جنین ، سلول های پوستی ریخته شده توسط کودک و ترشح مایعات از بینی ، دهان ، ریه ها و گلو است. بلع و انتقال از طریق غشاها باعث از بین بردن مایعات می شود. این چرخه افزودن و از بین بردن مایع آمنیوتیک تعادل پایدار و سالم مایعات را در کیسه آمنیوتیک تضمین می کند.

11 غذا برای افزایش سطح HDL (کلسترول خوب) شما
بخوانید

عملکردهای اصلی مایع آمنیوتیک

محافظت فیزیکی ایجاد می کند: یکی از اصلی ترین عملکردهای مایع آمنیوتیک جلوگیری از ضربه فیزیکی به جنین است. این جنین در حال رشد را به صورت ایمن در محوطه نگه می دارد و به عنوان یک نوع کمک فنر عمل می کند. مایع آمنیوتیک یک محیط روانکاری شده را برای حرکت جنین در اطراف جنین فراهم می کند ، در نتیجه به رشد و تقویت استخوان کمک می کند.

ایجاد قسمتهای بدن را امکان پذیر می کند: مایع آمنیوتیک آزادانه در داخل رحم گردش می کند و هر قسمت از بدن را روان می کند. این امر باعث رشد قسمتهای خارجی بدن مانند انگشتان دست و پا می شود و مانع از جمع شدن آنها می شود. همچنین به رشد ریه ها و دستگاه گوارش کمک می کند.

سیستم ایمنی طبیعی ارائه می دهد: مایع آمنیوتیک نقش مهمی در سیستم ایمنی طبیعی کودک دارد. بسیاری از مواد ضد میکروبی که سیستم ایمنی طبیعی کودک را تشکیل می دهند را می توان در مایع آمنیوتیک یافت. این ضد میکروب ها از کودک در برابر انواع باکتری ها ، قارچ ها ، پروتوزوئاها و ویروس ها محافظت می کنند.

تغذیه را ارائه می دهد: مایعات آمنیوتیک یک سیستم تغذیه ای کاملاً متعادل است که جنین در حال رشد را از هر آنچه لازم دارد تأمین می کند. سرشار از کربوهیدرات ها ، الکترولیت ها ، آنزیم ها ، هورمون ها ، لیپیدها ، لاکتات ، پروتئین ها و پپتیدها و پیروات است. تورین ، یک ماده مهم تشکیل دهنده صفرا ، در مقایسه با سرم مادر در مقادیر بیشتری در مایع آمنیوتیک یافت می شود. بنابراین مایع آمنیوتیک یک مکانیسم مکمل تغذیه است که به رشد کامل جنین کمک می کند.

یک ماده تشخیصی فراهم می کند: مایعات آمنیوتیک همچنین به پزشکان کمک می کند تا سلامت جنین را ارزیابی کنند. از دهه 1970 ، آمنیوسنتز ، یک روش پزشکی که مایعات آمنیوتیک را برای آزمایش می گیرد ، ابزاری ارزشمند برای تشخیص ناهنجاری های کروموزومی ، نقص لوله عصبی ، بیماری های ژنتیکی و چندین مشکل مادرزادی دیگر در سلامت خون و متابولیسم بوده است.

انقباضات بارداری چیست؟
بخوانید

عدم تعادل در سطح مایعات آمنیوتیک

سطح مایع آمنیوتیک هم توسط بدن مادر و هم با تبادل مایعات با جنین در رحم تنظیم می شود. در بیشتر بارداری ها ، این روند تنظیم پیچیده بی عیب و نقص عمل می کند. موارد نادری وجود دارد که ممکن است سطح مایع آمنیوتیک بهم بریزد ، خیلی زیاد یا کم شود. این وضعیت نیاز به مداخله پزشکی دارد.

الیگوهیدرامنیوس

در این شرایط ، مایع آمنیوتیک در کیسه بسیار کم است. فقط 4 درصد از زنان باردار به این بیماری مبتلا می شوند.

کمبود آب بدن ، بارداری دیررس ، فشار خون بالا یا دیابت در مادر ، پارگی غشاهای اطراف جنین ، مشکلات رشد در کلیه یا مجاری ادراری کودک یا مشکلات جفت می تواند باعث این بیماری شود.

خطرات الیگوهیدرآمینوس (کم بودن مایع آمنیوتیک )

  • الیگوهیدرامنیوس وقتی در نیمه اول بارداری تشخیص داده شود ، می تواند یک مشکل جدی باشد. در این مرحله نقص مادرزادی به دلیل فشرده شدن اندام های جنین یا حتی سقط جنین کاملاً امکان پذیر است.
  • اگر در نیمه دوم بارداری تشخیص داده شود ، الیگوهیدرآمنیوس می تواند باعث شود که سرعت رشد کودک کمتر از حد متوسط باشد ، باعث زایمان زودرس یا زایمان سزارین یا مشکلات زایمان مانند مکونیوم در مایع یا فشرده سازی بند ناف شود.
  • این بیماری معمولاً در سه ماهه سوم بارداری تشخیص داده می شود که مادر حدود دو هفته از تاریخ تولد خود گذشته است.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید

اولیگو هیدرامنیوس بیماری نیست که یک خانم باردار بتواند خودش را تشخیص دهد. فقط در طی معاینه سونوگرافی قابل تشخیص است.

بعدش چی؟

با اطمینان خاطر ، علم پزشکی چندین گزینه برای درمان این بیماری ارائه می دهد. انتخاب روش درمانی به علت بروز مشکل و مرحله تشخیص آن بستگی خواهد داشت. قبل از زایمان ، مایعات کمبود آب دهان می تواند به افزایش سطح مایع آمنیوتیک کمک کند.

در موارد دیگر ، مایع آمنیوتیک ممکن است در حین زایمان به رحم تزریق شود تا احتمال زایمان طبیعی را بهبود بخشد. این تصمیمات توسط پزشک شما انجام می شود که از نزدیک پیشرفت کودک را کنترل می کند.

پلی هیدرامنیوس (زیاد بودن مایع آمنیوتیک )

این شرایط هنگامی که سطح مایع آمنیوتیک بیش از حد بالا باشد حتی نادرتر است و فقط در حدود 1 درصد از بارداری ها دیده می شود. اختلال مایع آمنیوتیک نیز نامیده می شود ، این ممکن است در صورت مادر مبتلا به دیابت کنترل نشده یا کودک بلعیده و مقدار کمتری از مایعات آمنیوتیک را جذب کند.

مشکلات در سیستم های بدن در حال رشد کودک نیز ممکن است دلیلی برای پلی هیدرامنیوس باشد. در موارد خاص ، هیچ دلیلی قابل تشخیص نیست. علت آن هر چه باشد ، راهی برای جلوگیری از پلی هیدرامنیوس وجود ندارد.

آیا نوشیدن چای سیاه در دوران بارداری بی خطر است؟
بخوانید

خطرات پلی هیدرامنیوس

خیالتان راحت خواهد بود اگر بدانید که اکثر زنانی که مبتلا به پلی هیدرامنیوس هستند ، مشکلی نخواهند داشت و بچه های سالم به دنیا می آورند.

گاهی اوقات ، عوارض می تواند آن را ایجاد کند ، از جمله زایمان زودرس (قبل از 37 هفته) یا مشکلات در وضعیت کودک قبل از زایمان یا قرار دادن بند ناف.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید

پلی هیدرامنیوس یک بیماری تدریجی است و ممکن است هیچ علائمی قابل توجه نداشته باشید. این معمولاً در طی معاینه سونوگرافی در مراحل بعدی بارداری تشخیص داده می شود. اما ، در این صورت باید با پزشک خود تماس بگیرید

  • شما فکر می کنید شکم شما خیلی سریع بزرگ می شود.
  • اگر احساس ، یبوست ، دل درد یا تورم پا دارید. اما دوباره ، همه این علائم در بارداری مشترک است ، بنابراین تعیین دقیق اینکه دقیقاً چه زمانی باید با پزشک خود مشورت کنید بسیار دشوار است.

بعدش چی؟

اگر مبتلا به بیماری پلی هیدرامنیوس هستید ، احتمالاً مجبور هستید که به پزشک خود مراجعه کرده و بقیه مراحل بارداری خود را با سونوگرافی بیشتر انجام دهید. پزشک سعی خواهد کرد دلیل این بیماری را بفهمد و بر اساس آن شما را درمان کند.

  • یک مورد خفیف از پلی هیدرآمنیوس با نگه داشتن مادر تحت نظر برای ثبت تغییرات سطح مایعات برطرف می شود.
  • موارد شدید ممکن است برای از بین بردن مایعات اضافی به آمنیوسنتز نیاز داشته باشد.
  • ممکن است دارویی داده شود که تولید بیشتر مایع آمنیوتیک را متوقف کند.
  • ممکن است استراحت کافی به شما توصیه شود.

آیا خوردن مایعات آمنیوتیک می تواند خطرناک باشد؟

در هنگام تولد ، نوزادی که در داخل رحم مایع “تنفس” کرده است به سمت تنفس هوا پیش می رود. در این زمان ، او ممکن است مقداری مایع آمنیوتیک حاوی مکونیوم استنشاق کند – اولین مدفوع کودک قبل یا هنگام زایمان به مایعات منتقل می شود. این می تواند وارد ریه ها شود و مکش مکونیوم نامیده می شود (“بلعیدن” مایع آمنیوتیک اصطلاح رایج ، غیر تخصصی برای این بیماری است).

این ذرات مکونیوم می توانند مجاری تنفسی کوچک را مسدود کنند. ریه های کودک هنوز به طور کامل رشد نکرده اند تا بتوانند گازها را تبادل کنند. بنابراین ، پزشکان ممکن است از احیای مصنوعی برای مراقبت از این امر استفاده کنند. روش دیگر ، آنها ممکن است به آمنیو انفوزیون متوسل شوند – مکونیوم غلیظ را با مایع استریل که از طریق یک لوله وارد رحم مادر منتقل می شود ، رقیق کنند. بسیاری از این عوارض در هنگام زایمان توسط متخصصان مغز و اعصاب کنترل می شود.

به صفحه آپارات ما بپیوندید.

مطلب پیشنهادی

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا